Porozumiewanie się to podstawa naszego życia w społeczeństwie. Dzięki komunikowaniu się z innymi ludźmi doświadczamy, przeżywamy, nawiązujemy i utrzymujemy relacje z ludźmi.

Na nasz wizerunek w codziennym komunikowaniu się i podczas publicznych wystąpień wpływa nie tylko wymowa, ale i język, jakim się posługujemy.

Kiedy głos mówi więcej niż wypowiadane słowa – zawsze!  Komunikat prajęzykowy jest o wiele silniejszy i bardziej wiarygodny dla innych, ponieważ nie jesteśmy w stanie go całkowicie kontrolować. Wszystko w naszym głosie „mówi”. Wszelkie dźwięki towarzyszące komunikacji mogą mieć znaczenie. Nie tylko tempo w, jaki mówimy, nie tylko wysokość, natężenie i barwa głosu, ale również wtrącane słowa, chrząkanie, kaszel a nawet to, jak się śmiejemy. Dla odbiorcy naszych komunikatów równie ważne jest to czy mówimy wyraźnie i czy szybko słuchaniem ich zmęczymy.

Są ludzie, o których możemy powiedzieć, że mają w sobie to „coś”, mają w sobie magię, siłę, wzbudzają zaufanie, szacunek, hipnotyzują... Lubimy ich słuchać, ponieważ ich głos przyciąga i pochłania naszą uwagę. Dobrze czujemy się w ich towarzystwie i łatwo możemy się z nimi porozumieć... Są też i tacy ludzie, których wspomnienie może wywoływać dreszcze, odrazę lub niechęć.

Każda samogłoska jest zbiorem określonych ruchów artykulacyjnych warg, języka, podniebienia miękkiego oraz fonacyjnych, czyli drgań strun głosowych. Tylko precyzyjne ich wykonanie gwarantuje czystą i wyraźną wymowę, która decyduje o zrozumiałości naszej mowy.

Lekka trema przed wystąpieniem publicznym to zjawisko normalne, nawet pożądane. To po prostu objaw tego, że ci zależy na tym by wszystko dobrze wypadło. Nie chodzi o to, by się jej kompletnie pozbyć (często jest to wręcz niemożliwe). Chodzi więc o to by ją opanować i wykorzystać ten rodzaj podniecenia dla wykazania się entuzjazmem - każda publiczność to ceni.

Dobre przygotowanie publicznego wystąpienia wykładu czy prezentacji w dużej mierze decyduje o tym, czy odniesiesz sukces. Aby czuć się pewnie i nie poddać się tremie, aby Twoje wystąpienie miało „ręce i nogi”, aby zainteresować ich tematem i utrzymać ich uwagę konieczne jest wcześniejsze przygotowanie.

Dykcja to wymowa, sposób wymawiania, czyli łączenie głosek w słowa i słów w zadnia. Opiera się ona na znajomość norm i zasad kultury słowa oraz sprawności artykulacyjnej. To właśnie prawidłowa artykulacja warunkuje czystą i wyraźną wymowę, chociaż można prawidłowo wypowiadać poszczególne głoski, ale mieć złą dykcję. Ponieważ o poprawnej dykcji decydują również inne czynniki. Jednocześnie można nieprawidłowo artykułować głoski, ale mieć dobrą dykcję, gdy używa się różnorodnych środków wyrazu, stosuje się znaki przestankowe itp.

Kultura komunikowania sie jest elementem bez którego nie może odbywać się pozytywne i efektywne porozumiewanie się z ludźmi. Znajomość zasad dotyczących tego procesu pomaga osiągać sukcesy osobiste i firmowe oraz kształtuje poprawne relacje międzyludzkie.

Kultura żywego słowa to kultura mówienia, odczytywania i interpretacji, zwana jest również sztuką żywego słowa. Jest zagadnieniem kluczowym dla osób występujących publicznie i wszystkich, którzy chcą być pod każdym względem dobrze zrozumiani przez swoich odbiorców.